આંખનો દોષ...

એની આંખોને ફરી આજ સુઝી છે મસ્તી
દીલ ફરી મુજથી ફરી જાય તો કહેવાય નહીં

આંખનો દોષ ગણે છે બધા દીલને બદલે
ચોર નિર્દોષ ઠરી જાય તો કહેવાય નહીં

પવન કહેતો હતો .......

પવન કહેતો હતો કાનમાં ચમેલીને,
બહુજ સસ્તી બની ગઈ સુગંધ ફેલાવીને

પવન કહેતો હતો કાનમાં રાતરાણીને
બહું બિન્દાસ બની ગઇ રોજ રાત્રે ખીલીને...

મંજિલ મળી ગઇ....

સામાં મળ્યા તો એમની નજરો ઢળી 
ગઇરસ્તા મહીં જ આજ તો મંજિલ મળી ગઇ.

સાચે જ મીણ જેવી હતી મારી જિંદગી,
દુઃખનો જરાક તાપ અડ્યો ઓગળી ગઇ....

કહેવાય નહી....

મન મરણ પહેલા મરી જય તો કહેવાય નહી
 વેદના કામ કરી જાય તો કહેવાય નહી
 આંખથી અસ્રુ ખરી જાય તો કહેવાય નહી 
ધૈર્ય પણ પાણી ફરી જાય તો કહેવાય નહી 
એની આંખોને ફરી આજ સુઝી છે મસ્તી…
 દીલ ફરી મુજથી ફરી જાય તો કહેવાય નહી

વરસાદ

ચાળણી ની જેમ વીંધતો વરસાદ, જયારે શરીર ની આરપાર નીકળતો હતો, ત્યારે આપના અબોલા વખતે છોડેલા વાઘબાણો યાદ આવતા હતા..

ધીંગા વરસાદ

‘આજ નથી જાવું બસ કોઈનાયે કામ પર
ઓલ્યા ધીંગા વરસાદ, તારા નામ પર... !’

અફઝલ અહમદ સય્યદની ઉર્દુ રચનાનો તાજો કરેલો અનુવાદ

જો મારો અવાજ તને સંભળાતો ના હોય તો...

એમાં ભેળવ પડઘો પરીકથાઓનો..

અને પછી તેમાં ઉમેર એક રાજકુમારી -

રાજકુમારીમાં નાખ

તારું રૂપ..

અને તારા રૂપમાં -

એક આશિકનું દિલ..

અને આશિકના દિલની આરપાર

એક ખંજર !